Biliyorum bu dört duvar altında geçecek ömrüm Gökyüzünün mavisini ormanların yeşilini Bozkırların sarısını göremem belki artık Ağlamasınlar ağlamasınlar ağlamasınlar ağlamasınlar
Namertler ardımdan gülenler bırakıp gidenler ağlamasınlar
Söyleyin ardımdan ağlamasınlar söyleyin,
söylesinler,
ölümü zerre zerre iliklerimde hissettiğim şu anda pişman değilim.
Söyleyin,
ben şafaklar bekçisiyim,
haykırın,
duysun kalabalıklar.
Geceler boyu sevgimden kementler yapıp güneşi yakaladım ve her gündönümü insanları şafağa hazırladım.
Bu didinme boşuna diye gülenler oldu ardımdan.
Bırakıp gidenler oldu,
aldırmadım.
Namertler her zaman vardı zaten,
sözüm onlaradır,
duysunlar beni.
Sevgiliye yüzüm ak gidiyorum ve mutluyum,
pişman değilim,
söyleyin,
ağlamasınlar
Duyuyorum başkaldırıyor türküler sökecek şafak Gökyüzünde müjdeler var melekler dönüyorlar
Hep çıkıyor ona yollar mutluyum bilin artık Ağlamasınlar ağlamasınlar ağlamasınlar ağlamasınlar
Namertler ardımdan gülenler bırakıp gidenler ağlamasınlar
Bu eser Ağlamasınlar ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
