Yirmi İki Yaş

Yalvardım… Bir köşeye saklandım Bırakma beni Allah’ım Senden öte duyar mı?

Geçtin yolu var müsade Baktın yana var bir defter İbret vura dizlerine fakat isyan etme sen izlerine Dönme ki rabbin izler ve geldiği gibi gider insan elbet Kalmadı vardan istek sen Yirmi iki sene kaybettin de… Gel bugün bayram olsun Dönsün beden hakka dursun Gözyaşların aktı durdu ve Sen kaç sene oldu da hakkı buldun? Bu sene sen mi yorgunsun? Söyle nefsin mi hangi kurşun? Mumları kalbine diktin de sanki Üflemesini bile pek unuttun! Ama sana küsmedi Rabb Düşsen bile ”Gel” dedi ”Kalk” Ne yarar verir oysa günah Vakit dolmadı bir sene daha Hadi buna şimdi şükret sağlam Fark edemeyen nefse eyvah Kal bugün hadi tek başına Aç ellerini Allah’ına Sor hadi bugüne kadar ne gördün? Gözbebeği haram olanlar… Dünyaya köle olup da seni menfaat uğruna kullananlar
Huzur yok başkasında.
O’ndan gayrısı vermez hiç rahat Bilemezsin ki kaç dakika daha var hayatında durma yalvar

Yalvardım Bir köşeye saklandım Bırakma beni Allah’ım Senden öte duyar mı? Ne kaldı? Ölüme yine yaklaştım Yalanlarına katlandım

Belli ki görmediğin tuzaklar var ki sen özledin uzaktan
Sanki de masivadan israf edercesine güldün hep bu yılda Biliyorum özledin sen hüznü yaz kağıdına kalsın hepten üzgün Giyme şu dünyadan kürkünü Bazen yokluk da dersin bir ödülmüş Sanıyorlar geçmez hiç bizimki Fakat ölüm bir sinsi avcı gibidir
Bizde mi yaşlandık be harbi Anlar insan der ömrümüz bitenmiş Tabi ne sandın ölmeyeceğim mi sahi Kabrin soğuğunu duymayacağım mı sahi Şimdi farkında ol nolur be ahi Aç gözünü hadi gör,
de ”Ben Acizim”

Yalvardım Bir köşeye saklandım Bırakma beni Allah’ım Senden öte duyar mı? Ne kaldı? Ölüme yine yaklaştım Yalanlarına katlandım Dedim ki bu bir rüyaymış!