Kovana çomak sokana benzer Bize kem söz söyleyen kişi Yine bizden ona bal düşer Herkesin
özünden ikramı gibi Sahtedir tevazusu aldanmayın sözüne Yedi nehre soksan yine yetmez guslüne Aşıklara dil uzatan ham sofu cahildir
Makamını sanar ki dü cihanda amildir
Çekmiş sofi sakal cetvelle mübarek Allame-i cihan gibi dolaşır bi-idrak Kıtmirliğe razı değil mağrur beyim Herkesi eğri görür kendisini müstakim İşitin dostlar böyledir ham sofular
Hep içinde farazi bir ruh haleti var Velilere aşıklara utanmadan dil sokar Sıfatındaki hıyarı herhalde nur sanar İşitin yarenler ham sofular bilmez
Kusur gören gözü kendisini görmez
Kimde kötü gördün o kötü sensin
Cahil odur ki bilmediğini bilmez
Bir köpeğe dahi ululanan bizden değil Hallacı Mansuru,
Mevlanayı,
Yunusu Niyazi Mısriyi,
Nesim gibi bir kulu Yadırgayıp tekfir eden bizden değil Aşk oduna kavrulup pişmeyen,
Mushaf kitap,
akıl edep bilir değil Ham kişi benzer bir ot samanına Yaş iken de meyve verir değil Hasetçiler yüze bakıp gülerler
Hoş beş edip hep arkadan söverler
Şu alem bunlardan razı değil Yarın anda yarensiz kalırlar
Elindeki bir keçi boynuzu için Başkasının bal testisini kırarsın
Ben yine testide değilim de Sen o huyda hep kalırsın
Bencil adem gelmez dolumuza Bir cem tuttuk arifler yolumuza İki cihan oğul harun kulunuza Himmet edin ey aşık erenler
Bu eser Ham Sofular Bilmez ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
