Martesa E Aliut

I than Aliut trimit tonë Pse nuk shkon te pejgamberi jonë Ti je zemër-bardh burrë zotni Kërkoja pēr nuse vajzën e tij E Aliu bindet edhe shkon E Resulullahin e takon Pejgamberi thot fol o Ali Arsyen pse erdhe thuaje ti Fatimen për nuse po e du Erdha unê prej teje me kêrku Ja resulaAllah tha ti e di Se unë nuk jam djal me pasuri Kishte për Aliun shumë dashni Ja bani përhajr vajzën e tij Dhurat për martesë çka do me i dhan Kurgja përmbi shpirt tha unë nuk kam Mburojën e luftës që ty ta kam fal Shite në pazar o më i miri djal Si ta shes dhuratën tënde Ja Nebij Ja ktheu Aliu,
me lotin në sy Doli në pazar Omerin takoi Arsyen e shitjes atij ia tregoi U mërzit Omeri edhe nuk vonoi Vlerën nê Dirhem atij ia pagoi Merri o Ali,
të uroj o vlla Këtë martesë bekoje o Madhi Allah Kjo mburojë që bleva,
me shumë dashuri Është dhuratë prej meje,
për ty o Ali