Amaneti İ Abrise

Kam një pyetje o moj nane Të vërtetën me ma than E pyt nanën një fëmijë Lot’ i rrjedhin sikur shi Hasmi po na vret moj nanë A thu plumba t’vegjël kanë Kur të vjen rendi me m’vra Ktheje kokën mos me m’pa Ktheje kokën mos me m’pa moj nan Ktheje kokën n’tjetër anë S’du me t’dhimt shpirti moj nanë Veç nuk du nanë me u mërzitë Xhenneti ështê tu na pritë oj nan Xhenneti ështê tu na pritë oj nan amanet shqıptar sa ka mık armıkun mos me ba thot abrıa tuj lotu mjafton njëherë me m’kujtu zot ı madh dıt t’mıra me na pru Se Armiku është Xhelat Vrasin fëmijë çdo ditê e natë Veç moj nanë unë jam tu e pa Që kjo botë veç sy nuk ka A ka kush me nal këtë gjak A ka burrë që del merr hak A ka kush botës ti thot Na u përzi gjaku me lot oj nan Na u përzi gjaku me lot oj nan Qau Drenica e lotoi Krejt njerzimi e kuptoi Para fmis e vran një nanë Gjak të nanes me pi fmis i dhan Ashtu ai sabi e la dynjanë amanet shqıptar sa ka mık armıkun mos me ba thot abrıa tuj lotu mjafton njëherë me m’kujtu zot ı madh dıt t’mıra me na pru