Evvel kelam ahir sözdüm, kabukta kilitli özdüm, oluş şifresini çözdüm divan kuruldu hüdayi sular duruldu hüdayi. hikmeti düğümlü dildim, eşyanın sırrını bildim, bütün eldeleri sildim yeğnildi yüküm hüd yi kaygım son hüküm hüdayi. korkularım melalim var, yıllar yılı gönlüm hep dar bir kapı oldu Üsküdar. alevdim söndüm hüdayi hüdaya döndüm hüd yi. kırk yıl ne geçti elime cemre düşürdün çölüme aşkın şerh oldu ölüme zamanı böldüm hüdayi ölmeden öldüm hüd yi. köhnelikte düş sarayı, esrar perdeler arayı buldum arayı, arayı gül özünde bal hüdayi dergâhına al hüdayi. görklü çalap, keremi bol derya iç re emin bir yol biçareyim mürşidim ol hüznümü dağıt hüdayi bitsin bu ağıt hüdayi
