Gel ey sâlik diyem bir söz ki hakdır
İşidir hakkı şol kim hak kulakdır
Hadîs-i Hakk durur hak söz hakîkat Eğerçi söyleyen dildir dudakdır
Şular kim geçmedi cân u cihândan Ne duydu aşkı ne de duyacakdır
Sorarsan hânkâh-ı aşkı zâhid Makâm-ı âlîdir ulu ocakdır
Münevver olamaz zühdüyle zâhid Anın yeri karanlık bir bucakdır
Kalanlar zühd ü takvâda mukarrer Sefer ehli değildir o durakdır
Hümâ-yı aşkı sayd itmek dilersen
Dil-i vîrâneme gel ki yatakdır
Anın aşkında iken gayre bakma Ki zîrâ âşıkına ol kıyakdır
Şi’âr-ı âşıkı benden sorarsan Cünûn u âh u vâh u ağlamakdır
Gerekmez
âşıka keşf ü kerâmet Ki âşık olana bunlar tuzakdır
Şerâb-ı aşkı içmiş Sünbülî çün Ânı mest eyleyen şol son ayakdır
Bu eser Gel Ey Salik ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
