Ağlar Yakup Ağlar

Ben bir Yakub idim kendi hâlimde yar yar yar Allahın kelamı/Mevla’nın kelamı vardı dilimde Kaybettim Yusuf’u,
Kenan ilinde yar yar yar Ağlar Yakub ağlar,
Yusuf’um deyu Gitti de gelmedi vah yavrum deyu deyu

Akar da Yakup’un gözünün yaşı yar yar yar Ah çeker eritir dağ ile taşı Yusuf’u kuyuya attı kardaşı yar yar yar Ağlar Yakub ağlar,
Yusuf’um deyu Gitti de gelmedi vah yavrum deyu deyu

Yüz yerden hüzünlendim Yakup’un derdinden kaybettim yavrumu diyar diyar ararım ararım ben Yavrumun hasretiyle yandım kül oldum ah bu yaralı gönlümü bu yaralı kalbimi avutayım ben kimle Ben kimle bu yaralı gönlümü avutayım ben kiminle Bir dertli bulsam da beraber yansam yar yar yar Yandım hasretine bağrım dağlasam Yusuf’un cemalin bir daha görsem yar yar yar Ağlar Yakub ağlar,
Yusuf’um deyu Gitti de gelmedi vah yavrum deyu deyu

Hep cem olup geldi Kenan’ın kurdu yar yar yar Biz yemedik deyu içtiler andı Yakup’un feryadı Arşa dayandı yar yar yar Ağlar Yakub ağlar,
Yusuf’um deyu Gitti de gelmedi vah yavrum deyu deyu

Dolalım dolalım gel dolalım dolalım geceler uykusu gelmez
Yavrusundan dostundan ayrı kalanın kalanın Bir bezirgân geldi üç aylık yoldan yar yar yar Yusuf’u çıkardı kırk arşın kuyudan
Keremkanı kıldı Mısır’a sultan yar yar yar Ağlar Yakub ağlar,
Yusuf’um deyu Gitti de gelmedi vah yavrum deyu deyu