Suya Düşen Mısralar

Kayboluşun kapısı arandığında veya sonsuzluğa uzanan ipin ucunda,
hep İstanbul gelir aklıma Canın acıya tiryaki olduğu yer İki deniz,
iki kıta yüzyüze gelir de Bin hayal belirir,
bin hayal kaybolur gözlerde İstanbul,
eşsiz resmin söylediği şarkıdır
Öyle içli öyle berrak ve derin Geceleri,
yedi tepeden sesi gelir sahillerin Kendini bulmanın öyküsü burada yazılır Yokoluş dehlizlerinin yanıbaşında İnsan insanı az bulur,
çok kaybeder istanbulda..
Bir çeşme istanbulluysa akmasa da olur Tarih düşünür çünkü,
zaman konuşur Bir kez düşmesin yolun istanbula,
dönüşü yoktur”