Biz Gittik

Eser	Biz Gittik
Söyleyen	Semih Sergen
Kategori	İlahi
İstatistik	1,792 Görüntülenme
Etiketler	#Semih Sergen#ilahi#Biz Gittik

Biz Gittik İlahi Hakkında

Biz Gittik başlıklı bu içerikte ilahi sözlerine, varsa dinleme videosuna ve eserle ilgili temel bilgilere ulaşabilirsiniz.

Bu sayfa, İlahi kategorisindeki ilahileri daha kolay bulmak, okumak ve sevdiklerinizle paylaşmak için hazırlanmıştır.

Eserin söyleyeni/sanatçısı Semih Sergen olarak kayıtlıdır. Benzer ilahiler bölümünden aynı türdeki diğer içeriklere de göz atabilirsiniz.

Arşiv Bilgisi

Biz Gittik, İlahi arşivinde eser adı, sanatçı bilgisi, kategori ve dinleme bağlantısı ile birlikte düzenlenmiştir.

Dinleme ve Söz

Bu sayfada ilahi sözlerini okuyabilir, video bağlantısı mevcutsa eseri dinleyebilir ve sayfadaki temel bilgilerle içeriği daha kolay tanıyabilirsiniz.

Keşif Önerisi

Aynı kategori ve benzer ilahi önerileri, aradığınız esere yakın içerikleri daha hızlı bulabilmeniz için arşiv mantığıyla listelenir.

Doğan,
eninde sonunda ölür.
Gök kubbede oturanlar iyi bilir; Damdan bir taş atıldı mı düşer.
Hırsı bırak,
kendini boş yere harcama.
Şu toprak altında çırak da bir,
usta da.
Hiç naz etme,
a güzel,
Bu mezarda ne Şirin’ler var,
ne Şirin’ler,
Ferhat gibi yok olup gittiler.
Direği yelden yapı,
a güzel,
Dayansa dayansa,
ne kadar dayanır.
Kötü idiysek,
geçtik gittik kötülüğümüzle,
İyi idiysek,
hayırla anın bizi.
Zamanının tek eri olsan bile,
Bir gün gidersin sen de tek tek gidenler gibi.
Yok olmayı istemiyor musun,
İyi şeylerden evladın olsun.
İyiliklerin bükülmüş ipliğidir kalan,
Odur dünyaya direk olanların canı.
Şu akıp giden kum seline bak,
Ne durması var ne dinlenmesi,
Bak birdenbire bir dünya nasıl bozulur,
Nasıl atar bir başka dünyanın temelini.
Bu kupkuru yerde ben Nuh’un gemisi,
Ömrümün sona ermesi de tufan.
Girdik susanlar arasına,
yattık uyuduk.
Çığlığımız sınırları aştıydı nasıl olsa.

Beri gel,
daha beri,
daha beri.
Bu yol vuruculuk nereye dek böyle? Bu hır gür,
bu savaş nereye dek? Sen bensin işte,
ben senim işte.
Ne diye bu direnme böyle,
ne diye? Ne diye aydınlıktan kaçar aydınlık,
ne diye? Topumuz bir tek olgun kişiyiz,
bir tek,
Ne diye böyle şaşı olmuşuz,
ne diye? Zengin yoksulu hor görür,
ne diye? Sağ soluna yan bakar,
ne diye? İkisi de senin elin,
ikisi de,
Peki,
kutlu ne,
kutsuz ne? Topumuz bir tek inciyiz,
bir tek.
Başımız da tek,
aklımız da tek.
Ne diye iki görür olup kalmışız İki büklüm gök kubbenin altında,
ne diye? Sen habire gevele dur bakalım,
Habire ‘Usul boylu birlik çam ağacı’ de,
Sonu nereye varır bunun,
nereye? Şu beş duyudan,
altı yönden Varını yoğunu birliğe çek,
birliğe.
Kendine gel,
benlikten çık,
uzak dur,
İnsanlara katıl,
insanlara,
İnsanlarla bir ol.
İnsanlarla bir oldun mu bir madensin,
bir ulu deniz.
Kendinde kaldın mı bir damlasın,
bir dane.
Erkek arslan dilediğini yapar,
dilediğini.
Köpek köpekliğini ede durur,
köpekliğini.
Tertemiz can canlığını işler,
canlığını.
Beden de bedenliğini yapar,
bedenliğini.
Ama sen canı da bir bil,
bedeni de,
Yalnız sayıda çoktur onlar,
alabildiğine,
Hani bademler gibi,
bademler gibi.
Ama hepsindeki yağ bir.
Dünyada nice diller var,
nice diller,
Ama hepsinde anlam bir.
Sen kapları,
testileri hele bir kır,
Sular nasıl bir yol tutar,
gider.
Hele birliğe ulaş,
hır gürü,
savaşı bırak,
Can nasıl koşar,
bunu canlara iletir.