Kanadı kırılmış bir kuş sana doğru ister,
yollar uzun yollar yokuş lutfunla bir bahar göster Tebuk’te bir gece vakti bir meşalenin aydınlığında bir cenaze taşıyor üç kişi.
Sevgililer sevgilisi sadık dostu Ebubekir ve Ömer adalet terazisi.
Bu ne güzel cemaat.
Omuzlarında bir yolcu.
Zülbicadeyn.
Bu ne güzel bir cenaze.
Uzaktan seyrediyor Abdullah bin Mes’ud.
Sevgili alıyor kucağına.
Elleriyle yerleştiriyor kabre Zülbicadeyni ve açıyor ellerini=Ey Rabbim ben ondan razıydım hep razı olarak geldim sen de ondan razı ol.
İç çekiyor Abdullah Bin Mes’ud.
Ne olurdu o çukur benim çukurum olaydı.
O çukura konan ben olaydım.
Ey sevgili sana geldim seni sevdim seni bildim.
Senden başka kimim var ki yokluğunda yok kimliğim.
Yollar uzun yollar yokuş lutfunla bir bahar göster.
Bu eser Zülbicadeyn ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
