Yar Senden Başka

Ömür geçecek günler bitecek yaban ellerde açacak çiçek Kuru toprağa yazılan gerçek umutlarda bir gün bir gün yeşerecek Hiçbir şeyim yok benim yar senden başka varlığım ve yokluğum bağlı bu aşka Sermayem tükenmişken akmışken boşa elde bir zararla kaldım başbaşa Birazdan siyah örtü çekilir üzerimize asılır boşluğa kaynağın gölgesi Ve bir hesap tufanı çalkalar zihnimizi sonra takati kesilir çileli başın Bir şimşek gibi iner kaz tüyü yastığa,
baş yastıktan,
yastık baştan habersiz.
Ne farkı kaldı cansızdan canın,
birinin çileden haberi yok Diğerinin her dem olan rahmetten Gözkapaklarıyla merhem sürülür Âdem’den Âdem’e miras kalan yaralara Kapanır zannedilir acı bir perde dert içinde dertten uzakta dert üzerine Bir âlem başlar
âlemler içinde belki bir kâbus belki bir şifre Belki uzaklardan gelen gelmesi gereken yakın Belki yakınlara hiç gelmemiş uzak belki bu tezatlar içinde tuzak Ta ki aydınlık karanlığı boğana kadar Güneş bir hakikat gibi sarsar yalanla kurulan her dünyayı Seni sana gösterir sana rağmen mertebeler kat edersin uçsuz bucaksız Belirir gizlenen bilinmeyen niceler keskinleşir benlik sevici gözler
Hissetmek acının ödülü iken kalkar hayal diye çekilen perdeler
Aydınlık sende seni aralar görünür sarılmayıp avutulan yaralar
Kaç sabah karşılanır kaç geceden sonra yığılır üst üste günler aylar yıllar
Fark edilir çizgilerden zamanın geçtiği saça düşer o çetin kışta kar Planlar yerini anılara bırakır gelmez artık devri geçen ilkbahar Tam da dönülmez denilen o yerde akla gelince yapılan dönüş öncesi Pişmanlık Cehennemi yakar kavurur gönül insanı hep o telden vurur Böylece gönül dem vurur gamlı geceler göze nem vurur harfsiz heceden Hiç bir şeyim yok benim yar senden başka varlığım ve yokluğum bağlı bu aşka Sermayem tükenmişken akmışken boşa elde bir zararla kaldım başbaşa