Ölüm Gelince

Kopardığım çiçekler umursamadan ezdiğim çimenler Bir tebessümü çok gördüğüm kişiler benden alacaklı sizsiniz Kör olduğumu anladım ne çare gerçeksiz yaşamışım bunca sene Pervane gibi dönüp geldim aynı yere doğdum yaşadım şimdi son saniye Çok uzaklardan bir mektup aldım okudukça her kelimde donup kaldım Ben ben bana aldanıp ölmezmişim sandım işte son saniye kurtaracak neyim kaldı Bizim mahallede bir telaş beni tanıyan birkaç arkadaş Oğlum ağlıyor oğlum ağlıyor acaba karnımı aç hanım desem hanımın elinde bir tutam saç Elimde olmayan bir kalbi zamansız yolculuğa çıkıyordum Sevdiklerim karşımda son saniye dedirtti ben dediğim o yatan şey cansız bir cesetti.