Derd Ehlinden Ahu Zar Ettin Gönül

Derd elinden ah-u zâr ettin gönül Akibet terk-i diyar ettin ah ah gönül ah Ol kadar yandın yakıldın rûz-ü şeb Zülf-i yâri müşg-i bâr ettin gönül ah ah gönül ah

Derd ocağına kayılmışsın meğer Âhın oku her seher Arş’a değer ah ah gönül ah Bu revîşin dillere âteş eker Herkesi cândan bî-zâr etdin gönül ah ah gönül ah

Gün-be-gün odlara saldın sen beni Hiç rahat ettirmedin cân-ü teni ah ah gönül ah Derd-i dilber mi zebûn etti seni Alemi başıma dar ettin gönül ah ah gönül ah

Firkat-i yâr sîneme dağlar çeker Dîdelerim rûz u şeb kan yaş döker ah ah gönül ah Yârelerden ılgıt ılgıt kan gider Cângâhımı bî-karâr etdin gönül ah ah gönül ah

Aşkın odu yakdı cân u bedenim Te’sîr-i derd mahv kılmışdır tenim ah ah gönül ah Yâr diyor ki men seninem sen menim Sen yine derdin hezâr etdin gönül ah ah gönül ah

Ağlamaktan özge kârım kalmadı Elde ise ihtiyarım kalmadı ah ah gönül ah Âr u varım yâr-i garım kalmadı Lutfi’yi sen târ-u mâr ettin gönül ah ah gönül ah