Hakka âşık olanların yüzleri hiç gülmez imiş anı dost yâr bilenlerin gayrı dostu olmaz imiş Didar murat eder kulun Rabbi hasen eder yolun hem uzatır kudret elin bunu gafil bilmez imiş Nereye baksa dostu görür onla uyur onla yürür her dem içten içe erir bir an mahrum kalmaz imiş Âşıkın başını ezseler damarda kanın süzseler sağ sağ derisini yüzseler
âşık canı ölmez imiş Kim âşığa hakir baktı anın ahı Arşa çıktı o kul Beytullahı yıktı ebed felah bulmaz imiş Nurani’nin gönlü hoştur aşk şarabından sarhoştur dostsuz cümle cihan boştur gayrısıyla dolmaz imiş Hakk ’sız cümle cihan/âlem boştur gayrısıyla dolmaz imiş
Bu eser Hakka Aşık Olanların ismiyle
Ä°lahi kategorisine eklenmiÅŸtir.
