Şu Menzilden Doğar Güneş

Şu Menzil’den doğar güneş Sofilerin hepsi kardeş İçimizde hasret ateş Bu sultan can Abdülbaki

* Yüzü nurlu bakılmaz ki Dille tarif olunmaz ki Başka daha bulunmaz ki Bu sultan can Abdülbaki

* Dertlilere derman olur Gönüllere ferman olur Sen can isen canan olur Bu sultan can abdulbaki

Aydan parlak nurlu yüzü Nazar eyler ela gözü Gönle şifa tatlı sözü Bu sultan can Abdülbaki

Sen içtin mi çorbasından
Dünya yürür arkasından
Geçtim dünya sevdasından
Bu sultan can Abdülbaki

* Akıl ermez nazarına Gelenler
çok dergahına Kurban olam sultanıma Bu sultan can Abdülbaki

Bahçesinde açar güller
Feryatta hep o bülbüller
Hakka açık pamuk eller Bu sultan can Abdülbaki