Hoş Geldin Eya Beridi Canan

Hoş geldin eyâ berîd-i cânân Bahşet bana bir nüvîd-i cânân Cân ola fedâ-yı îd-i cânân Bî-sûd ola mı ümîd-i cânân Yârin bize bir selâmı yok mu Ey Hızr-ı fütâdegân söyle Bu sırrı edip ıyân söyle Ol sen bana tercemân söyle Ketm etme yegân yegân söyle Gam defterinin temâmı yok mu Yâ Rabbi ne intizârdır bu Geçmez niçe rûzgârdır bu Hep gussa vü hârhârdır bu Duysam ki ne şîvekârdır bu Vuslat gibi bir merâmı yok mu Çıkdım ser-i dâra hemçü Mansûr Âvâzım ezân-ı nefha-i Sûr Gam kıldı gülûmı şâh mansûr Oldum sipeh-i belâya mahsûr Ol pâdşehin peyâmı yok mu Kâm aldı bu çarhdan gedâlar Ferdâlara kaldı âşnâlar Durmaz mı o ahdler vefâlar Geçmez mi bu etdiğim duâlar Hâl-i dilin intizâmı yok mu Dil hayret-i gamla lâl kaldı Gâlib gibi bî-mecâl kaldı Gönderdiğim arz-ı hâl kaldı El ân bir ihtimâl kaldı İnsâfın o yerde nâmı yok mu Ey sevgilini habercisi,
hoş geldin! Bana sevgiliden bir müjde ver.
Bu canım,
sevgilinin bayramında kurban olsun.
Sevgiliden yana duyduğum ümitler hep boşa mı çıkacak? Yârin bize bir selâmı yok mu? Söyle ey düşkünlerin Hızr’ı! Bu sırrı âşikâr edip söyle! Bana tercüman ol da öyle söyle! Gizleme; teker teker söyle! Bu gam defteri tamamlanmayacak mı? Yâ Rabbi,
bu ne uzun bekleyiştir! Bu nice geçmek bilmez bir zamandır ki hep gam ve yürek sızısı doludur! O sevgilinin nasıl nazlı olduğunu ve kavuşmaya niyeti olup olmadığını bir bilebilsem… Hallâc-ı Mansûr gibi darağacının tepesine çıktım.
Feryâdım İsrafil’in (AS) Sûr’a üflediği nefes gibidir.
Boğazım gamdan ney gibi boğum boğum oldu.
Belâ ordusu etrafımı sardı; o padişâhtan baha bir haber yok mu? Dilenciler bile bu dünyada muradına erdi.
Dostların muratları ise âhirete kaldı.
O sözler ve sözünde durmalar artık yok mu? Bu ettiğim duaların bir tesiri olmaz mı? Bu gönlün hâli perişanlıktan kurtulup bir nizama girmeyecek mi? Kederin verdiği şaşkınlıkla gönlün dili tutuldu; Gâlib gibi takatsiz kaldı.
Hâlimi arz ettiğim mektubu gönderemedim,
elimde kaldı.
Şimdi artık bir ihtimal haldı.
İnsafın orada adı bile yok mu?