Maniler

Yoluma yar mı deydi dalıma mor mu deydi gönlümü yumuş iken külüme kor mu değdi alnımda ay taşırım düşüm biter üşürüm elim elime değer ben bana konuşurum günü düresim geldi dünü göresim geldi karanlığa çığırdım yıldızdan sesim geldi geceye gece kattım otun dibinde bittim döşümü tezgah edip içime mekik attım gül ağacı gül takmış bir gülü yana yıkmış sevdam burda kalmış da yüzüm gurbete çıkmış günü düresim geldi dünü göresim geldi karanlığa çığırdım yıldızdan sesim geldi