Doğmadan Önce

Sormuşlar “ezelde aşk var mı? ” diye Ben kalpten vuruldum doğmadan
önce.
İster azap deyin ister hediye Meçhule sürüldüm doğmadan
önce.
Yılmadan ben bana beni anlattım Günahı tövbeyle yıkayıp attım Ebed kapısında ölümü tatdım Kefene sarıldım doğmadan
önce.
Gönlüme sevdanın güneşi doğdu Şüphe iklimimi ışığa boğdu İlk yağmurum Kâlûbelâ’da yağdı Bulandım duruldum doğmadan
önce.
Sevdim,
sevgiliye giden yol uzun Şerbetini içtim ateşin,
buzun Bazen girdabına düştüm sonsuzun Çok öldüm-dirildim doğmadan
önce.
Duydum ki var varmış,
yok yokmuş güya Gerçeği alt etti gördüğüm rüya Kendi kopyam imiş meğer şu dünya Düşündüm,
yoruldum doğmadan
önce.
Ezelde,
ebedde aşkı gördüm ben Mezarda,
mabette aşkı gördüm ben Gazapta,
rahmette aşkı gördüm ben Aşk ile karıldım doğmadan
önce.