Zamansız Susma Ömrüm

Susmak aşkım dilidir diyen sevgili Konuş şimdi kelimelerine ihtiyacım var Parça tesirli sancılar düşüyor kalbime Düştükçe uçurum sancıdıkça aşk Ve aşklaştıkça kalp daha çok parçalanıyor Hayat yaklaştıkça daha bir özlüyorum Kabul ediyorum kalbimsin Ve ben her şeyini savaş alanında bırakan mağlup bir komutan gibiyim şimdilerde Tüm zaferlerimi sende yitirmişim Kör bir Şahin’in gözleri ile yol arıyorum kendime Sana çıkmayacağını bildiğim yolları görmekten korkuyorum belki de kimbilir Çıkmaz sokaklarda kısır kalıyorum döngülere Ve ben dönemezken kendime Labirentlerinde kaybolmuşken Sağım sen solum sen yolum sen yönüm sen olmuşken Senden gayrısına yok yokluğuna ram olmuşken susma ömrüm Yol kesiili Cehenneme keskin bir virajsın şimdi bir türlü alamadığım Ne zaman geçmeye kalksam senden Ya bir uçurum boşluğu ya da bir şarampol oluyor sonu Uzanan elleri tutmuyorum Yüreğime taktığın alyans tutuyor içimi İçimi bırakmıyorum Dul bir hasrete yadigâr kalıyorum ötelerde Yar dediğim ağyar yaban dediğimi yâr sanıyorlar Sancılanıyorum sensizliğine Tam vakti susturucu takılmışken yüreğime Haykıramazken her kuruşun içimi parçalarken İnfilak ederken isyanlarım sensizliğe Ve akarken gözümden Irmak Irmak Susma ömrüm susma Ateş kesildi cehenneme Tüm piyonların tükendi elimde bir şah Nereye koysam kendine mat çekiyor Cemreler ihanet ediyor adına Aslı hükümsüz kendini bile ısıtmıyor Adım lâl kalıyor zemheri ayazlarına üşüyorum Muhaciri değilim gayri bu arafın Ne Cennet kokabiliyorum Ne cehennem yanabiliyorum Kendimsiz bir kent kuruyorum yokluğunun sokağına Baykuşlar sakinlik yapıyor kentimin ıssızlığı Sesine parazit yapan bir sesle yıkılıyorum Uğraşma aşk uğraşma kaldıramazsın Kumdan kaleler gibi rüzgârlık değil bir cümlelik yıkımlarım Bilmem ki hangi Richter ölçer sarsıntılarımı artçı sellere verirken sitemimi Sana susarken elif ölüme susarken Müptelasıyken kahramanı bıçaklanmış masalların Aşk için âşıkları ezip geçmişken susma ömrüm susma Şehadet getir cinnetime Öznesi sen olan bir ömre verdim adını ki Ölüm yar olana kadar tek yar dediğim ol diye Sana geldim ölüme yar etme diye Susma diye çırpınışlarımın tek müsebbibisin Biliyorum aldırmıyorsun Dönmeyeyim istiyorsun sultanlığına ve aslında aşktan korkuyorsun Zulmetin sırtında yama olurken yaralarıma Hani olur da geldiğimde bir gün Kapanacaksa yüzme şehrinin kapıları Her lisanı lal bırakan bakışlarım anlamı yitirecekse eğer ve el elini tutacaksa ellerin elimde değil yanacağım O vakit gülüp geçeceksen yangınlarıma Sarmayacaksan benimle kınanıp benimle yanmayacaksan Cennetten kovulmayı göze almayacaksan Bir sözüne çölde vaha gibi susarken öyle umarsız susacaksan Sen de sus sen de sus ömrüm sen de sus Sus sus ki ölüm bana yar ölüm bana yar olayım Sen toprak kesil cesedime Ölüm ölüm sana yar olayım Ben haraç mezat satılmışım hep bir kenara atılmışım Ben senden yana yılmışım yıkılmışım dağılmışım Ben senden yana yılmışım yıkılmışım dağılmışım Dolu yolların arasında hep yıkımların ardarda Görme yüzümü artık asla yıkılmışım dağılmışım Görme yüzümü artık asla yıkılmışım dağılmışım Of yıkılmışım dağılmışım Anmam artık asla ismini istesem de tutamam ellerini Oturdum verdiğin sözleri azad ettim kuşlar gibi Ben haraç mezat satılmışım hep bir kenara atılmışım Ben senden yana yılmışım yıkılmışım dağılmışım Zordur zor olanı istemek nerde sende o yürek Hep gözünde var şan şöhret yoksul olmam mı buna sebep Hep gözünde var şan şöhret yoksul olmam mı buna sebep Anmam artık asla ismini istesem de tutamam ellerini Oturdum verdiğin sözleri azad ettim kuşlar gibi Ben haraç mezat satılmışım hep bir kenara atılmışım Ben senden yana yılmışım yıkılmışım dağılmışım