Duvarlara

Habersizim adım iş telaş artık şansı yok diyorlar yalanlara hedef olmuş neylesin yüreğim Habersizim adım işlenmiş artık şansı yok diyorlar yalanlara hedef olmuş neylesin yüreğim Habersizim adım işlenmiş artık şansı yok diyorlar yalanlara hedef olmuş perişan yüreğim Habersizim adım işlenmiş artık şansı yok diyorlar yalanlara hedef olmuş perişan yüreğim Soğuk nemli döşeğimi güve yemiş beşiğimi usanmadan tırnağımla çizdim anne duvarlara Soğuk nemli döşeğimi güve yemiş beşiğimi usanmadan tırnağımla çizdim anne duvarlara Döndü gece yarınlara günler aydın sabahlara zaman doymaz buralarda yazdım anne duvarlara Döndü gece yarınlara günler aydın sabahlara zaman doymaz buralarda yazdım anne duvarlara Beni ben yaşadım yıllardır hiç kimse değil bütün bedellere rağmen özgürce Ben yaşadım sancıları ortaksız nedamet yok benliğimde Benim yüreğimde ağladı şafak gözlerimde vuruldu sevdalar
Benim umutlarım bu kurşunlara dizilen kan sızarken sonbahar Yaşanmamış bir ömrün zaman boşluğuna nice özlemler bıraktım yaralı yarım İhaneti saplandı beynime her gece şu sessiz yılların Beni ben yaşadım yalnız ben yaşadım acıları sancıları ortaksız Hala nedamet yok benliğimde ve hala hıçkırmak yasak bana Ya da hüzünlenmek açıktan
Ben yaşadım yalnızlığı kaçarak yığınlardan
şu görünmez ufuk şu olmayan ışık Şu azap yüklü yalnızlık benim Nem kokusu genzimde bulutlara karıştığı an ve nice kirli ellerin saçlarıma yapıştığı an Duvardaki kan izi tavanda asılı çığlıklar benim Beni ben yaşadım yıllardır hiç kimse değil bütün bedellere rağmen özgürce

Yaprak dökmüş yüreğimi kan kusturan nefretimi Kapanmamış yaralarla sövdüm anne duvarlara Döndü geceye yarınlara günler aydın sabahlara Zaman doymaz buralarda yazdım anne duvarlara Döndü geceye yarınlara günler aydın sabahlara Zaman doymaz buralarda yazdım anne duvarlara Döndü geceye yarınlara günler aydın sabahlara Zaman doymaz buralarda yazdım anne duvarlara