Yağmurun Sesi

Sokaklar yine ıssız ve karanlık yalnızlığım gibi Koca bir fırtına alır götürür senden olan her şeyi Ardından bıraktığın gölgeler duvarımda asılı Bahar kokulu sözlerindi gene bende kaldı Gecenin yağmuruydu yalnızlığımı bölen Hasrete duaydı belki gözyaşımda hüzünlenen Sordum dudaklarından dökülen eski bir şiirdi bu Üstüne uzandığım yatak bile çok yorgundu Neye uzatsam elimi söz olup gidiyordu sanki Bütün odada bir ben bir de ağlayan yağmur sesi Gecenin yağmuruydu yalnızlığımı bölen Hasrete duaydı belki gözyaşımda hüzünlenen