Kaderin Selam Bahçesinden

Dünya gurbetinin de gurbetindeyim âminleri topluyorum acılardan
Akşama az var sabaha daha çok niyetime tutunuyorum halsizim Her nakarat yoruyor kalbimi ezberimde kalacak diye bu güzel seher çok korkuyorum Öyle kaybolmuşum ki hiç bir yalnız yerimi tarif edemez
Canı burnunda bütün yolların kimselere usansa da yolculuğumdan kimselere diyemez
Yüreğimde saklanıyor usul adımlar damla damla çekiliyor tesbihim Bana değil ruhuma musallat şu gazel yemin etsem inanmazlar duyduğuma Kalemin değdiğini bir kağıda ve ilk sözüm yar diye düştüğünü Kime söyleyeyim ben şimdi ne olur ne olur bul beni Yağmur teselli ediyor denizleri dinlediği dertleri unutuyor Bak denizler yine mavi ben bozmadım sessizliğimi Yürümesin istedim dağlar yerinden kopmasın dalgalar
şu enginlerden Derdim beni daha çok seviyor gözlerimden yaş yürüsün göklere Yağmurlar hiç çekilmesin denizlerden ben bozmadım sessizliğimi daha