Öldüğüm gün tabutum yürüyünce Bende bu dünya derdi var sanma! Bana ağlama,
“Yazık,
yazık!” “Vah,
vah!” deme! Şeytanın tuzağına düşersen vâh vâhın sırası o zamandır.
Yazık yazık asıl o zaman denir.
Cenazemi gördüğün zaman “Elfirak,
elfirak!” deme! Benim buluşmam asıl o zamandır.
Beni mezara koyunca elvedâ demeğe kalkışma! Mezar cennet topluluğunun perdesidir.
Mezar hapis görünür amma,
Aslında canın hapisten kurtuluşudur.
Batmayı gördün ya,
doğmayı da seyret! Güneşle aya batmadan ne ziyan gelir ki? Sana batma görünür amma Aslında o doğmadır,
parlamadır.
Yere hangi tohum ekildi de yetişmedi? Neden insan tohumu için Bitmeyecek,
yetişmeyecek zannına düşüyorsun? Hangi kova suya salındı da dolu olarak çekilmedi? Can Yusuf’un kuyuya düşünce niye ağlarsın? Bu tarafta ağzını yumdun mu,
o tarafta aç! Çünkü artık hay-huy’un,
mekânsızlık aleminin boşluğundadır..
Bu eser Yazık Yazık Vah Vah ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
