Sena Haydeli

Ömrünün genç kızlığının baharında Ölümü yaşamaya,
zulüm altında şerefsizce yaşamaya Tercih etmiş inkılapçı mücahide Kuşanarak ölüme rest çeken nefesiyle Tonlarca bombayı Yahudi beynine sokan Eylemi omuzlarında taşıyan güneyin gelini Sena Günlerce içini yakıp kavuran O gizli alevin sırrını tutuşarak birazdan Açıkladı tüm dünyaya korkmadan Gelinliğini giydi bombayla sarmaş dolaş Bir deprem kuşatmasına hazırlandı Her biri öfke kesilmiş dinamitlerle Zulmün defterini dürmeye Ateş dolu göğsüyle Sena Bir yangın yerine çevirdi Yahudi konvoyunu Bir ateşten rüzgar estirdi Gösterdi dünyaya İşte böyle cehennemler konur Kahpe Yahudi’nin ayakları altına Şahadetle evlendin Sena Kaç milyar insan izledi düğününü Dillere destan Son kez zafer işaretiyle el salladın bize Ve yakıp kül ettin fitili Ateşledin bombaların gürültüsünde İşgalcileri yerle bir ettin Şerefsizce yaşamaya Onurlu ölmeyi tercih ettin Kan ağlamadı annen Baban başı dik dolaşıyor Güney Lübnan sokaklarında Tüm parmaklar onu gösteriyor Seni yaşatacak,
sana gıpta eden Müminler kaldı arkanda Bizim vuslatımız hangi mevsime kaldı Sena İşte bir gerilla gibi devrildin hüzünlerimize Geçmesin diye günlerimiz Böyle bitkin,
böyle ümitsiz,
böyle çaresiz Bizim vuslatımız hangi mevsime kaldı Sena İşte bir gerilla gibi devrildin hüzünlerimize Geçmesin diye günlerimiz Böyle bitkin,
böyle ümitsiz,
böyle çaresiz Bizim vuslatımız hangi mevsime kaldı Sena