Biz Senin O Aşkına

Zamanıydı asırlar öncesine Mekke’de Karanlıklardan çıkıp güneş oldun âleme Nurun iki kaşının ortasında dururken Müjdeledi dünyaya seni Âmine anne

Biz senin o aşkına olduk Züleyha gibi Her gecede ağladık tıpkı Yakup’un gibi Çöllerde susuz kalmış sana susamış gibi Özleyip de ağlarız biz seni Ey Sevgili

Pervane oldu cihan indiler yedi kattan Muhammed diye bir ses geldi dört bir taraftan Yankılandı semada ismin senin Sevgili Özleyip de ağlarız anınca o ismini