Maksimum Aşk

Anam babam sana feda olsun ya Rasulallah.
Sen vardın ay bakışlı gecelerde.
Sen vardın seherlerde terleyen güllerde.
sen vardın aşkın ile ağlayan gönüllerde,
sen vardın sevdan ile kavrulan ciğerlerde.
Sahabelerin vardı yıldızlar gibi.
Hangisine uyulsa götürürlerdi sevda iklimine.
Damardan bağlılardı sana.
Can damarından,
şah damarından,
ve beslenirlerdi senin sevda okyanusundan,
hayat-i menbağından.
Yeryüzü yıldızlarıydı onlar sevkin ile parlayan,
ay bakışınla canlanan,
sensiz olamayan,
seninle sevinen,
seninle üzülen yarenlerindi onlar ya Rasulallah.
Ama dünya değişti,
aşklar değişti senden sonra.
Sana gönlümüzce şöyle bir bağlanamadık.
Çürük çıktı iplerimiz,
döküldük tel tel.
Hak yolunda gerilmiş engeller var aşamadık.
Bir ismini bile haykıramadık cihan’a şöyle kara Bilal gibi.
Eriyip giderken taslar ayakları altından kar gibi,
o yine olmadı,
taslar eridi ben erimedim der idi ve kendi yürek yangınlarını körüklerdi.
Ey gönlü kar beyazlı kara Bilal.
Yüreğinde yangınlar,
sesinde maksimum aska davetiye var.
Kurban olsun kurban olsun canlar sana kurban olsun Toprak olsun yollarına toprak olsun ya Muhammed Kurban olsun kurban olsun canlar sana hayran olsun Toprak olsun yollarına toprak olsun ya Muhammed

Bu can sana feda olsun ya Rasulallah.
Sadakatlar değişti,
samimiyetler değişti senden sonra.
Seninle taa yürekten bir rabıta kuramadık.
Bir ciğerimiz yanmadı şöyle Ebu Bekir misali.
Alevler içerisindeyken insanlık yanı başımızda,
bizler terlemedik bile sıcak yataklarımızda.
Küçüldük,
küçüldükçe de utanmadık masumlardan.
Heey Sıddık-i Bekir.
Ciğerlerinde yangınlar,
dilinde maksimum sadakata davetiye var.
Varım yoğum sana feda olsun ya Rasulallah.
Dengeler değişti,
kaçırdılar kantarın topuzunu senden sonra.
Şöyle bir Ömer heybetiyle dikilemedik karşılarına,
diyemedik… Mülkün temeli adalettir,
hani nerede hukuk..
Gösteremedik bir Farukluk.
Nil kenarında kaybolan bir kuzunun sorumluluğu şöyle dursun,
el altındaki yavrumuzun sorumluluğunu kaldıramadık biliyorsun.
Heey Ömer Faruk.
Yüreğinde kükreyen yangınlar,
sözlerinde maksimum adalete davetiye var.
Anam babam sana feda olsun ya Rasulallah.
Beşeri ilişkiler değişti,
adab-ı muaşeret değişti senden sonra.
Sana şöyle bir Osman gibi bakamadık,
mahcup,
utangaç.
Edeb edilirken kurban,
eşlik etti buna hayâ ve türban..
Olmaz dese de,
uymaz dese de Kitab-i Furkan..
Ne dinliyen var O’nu,
ne adını soran.
Eyy Zinnureyn Osman.
Gönlünde yanginlar,
yüzünde maksimum hayâya davetiye var.
Kurban olsun kurban olsun canlar sana kurban olsun Toprak olsun yollarına toprak olsun ya Muhammed Kurban olsun kurban olsun canlar sana hayran olsun Toprak olsun yollarına toprak olsun ya Muhammed

Canım,
canım sana feda olsun yoluna ya Rasulallah.
İlim irfan değişti.
Hak hakikat değişti senden sonra.
Bir hayatını bile öğrenemedik şöyle gönlümüzce.
Tedrisat mana kaybetti,
soğuk demirler bele asılınca.
En büyük düşman göz ardı edilince,
kabardı nefis,
azdı şeytan kendi dileğince.
Bir Allah’ın arslanı gibi ters yüz edemedik.
Karşı çıkıp ta kinimize,
meydan okuyup ta nefretimize.
Heey Allah’ın arslanı Murtaza Ali.
Gönlünde yangınlar yüreğinde maksimum hoşgörü’ye davetiye var.
Anam babam sana feda olsun ya Rasulallah.
Sen vardın,
sen vardın ay bakışlı gecelerde.
Sen vardın seherlerde terleyen güllerde.
Gelmez misin ya Rasulallah? O asırları aşıp gelen gül kokunla,
karanlıkları yırtan ay bakışınla,
gelmez misin bizimle karanlık gecelerimize,
hüzünlü gündüzlerimize,
silmez misin gözyaşlarımızı? Silmez misin gözyaşlarımızı? Ya Rasulallah.