Zahirde aç gözünü sahraya bakta ibret al,
Şu direksiz kubbe-i elvâna bakta ibret al,
Zikr-i Mevlâ ile her dem kalbini saf eyleyip,
Daim ayına-i dünyaya bakta ibret al.
Arif isen çekme zerrece fenâ’nın mihnetin,
Herkesin
Yâr-ı Hûdâ’dır elbet verir kısmetin,
Görmek istersen
Cenab-ı Kibriya’nın hikmetin,
Her gün seher vakti kalk deryaya bakda ibret al.
Kande gitti,
geldiler; bunca dünyaya kahraman,
Bir birine fend edip onlarda oldu imtihan,
Yel götürdü tahtını hani Süleyman’ı zaman,
Aç gözünü devleti İskender’e bakda ibret al.
Derviş Yunus gel güvenme bu fâni mihnetine,
Bu dünya bir zillettir,
aldanma ziynetine,
Padişah olsa da derler er kişi niyetine,
Var musallada yatan mevtaya bakda ibret al.
Bu eser Deryaya Bak da İbret Al ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
