Ey Şemseddin

Ey Şemsettin Gaflet Uykusundan uyan artık aç gözlerini ibret aynasından bak da halini gör halini gör Misafirsin dünya katında hayat sofrasından kalk da doğrul Dünya süsünden hayatın yalancı dilinden çektiğin yeter çektiğin yeter Lezzet sofrasında karnın mı doydu aciz biçare Şükür nimetlerini övmek misafire mi kaldı Gönlümüz derse dilimizi keselim konuştuğun yeter Gözümüze mil çekelim dünya süsüne baktığın yeter Ağla şimdi ağla kendi haline ağla ağla şimdi ağla kendi haline ağla.
Hiç mi özlemedin İlahi aşkı Hasret kaldığım yeter Hiç mi özlemedin Âşık muhabbet ermiş erenleri Dost Muhammed için dost Ali için hiç mi sevmedin hiç mi sevmedin Özü güzel sözü güzel kendi güzel dost Muhammed’i dost Muhammed’i Peygamber dergâhına varıp tövbe için hiç mi ağlamadın hiç mi ağlamadın Ağla şimdi ağla kendi haline ağla ağla şimdi ağla kendi haline ağla.
Dünya kalleştir demedim mi sana dünya kalleştir Ömrünü boşa geçirdiğin gaflet hayretinden kurtul Demedim mi sana ölüm var ölüm akılsız insan Ölüm var ölüm akılsız insan Demedim mi sana çektiren kabir azabı gerçektir Demedim mi sana Cehennem var Cehennem Cehennem var Cehennem Ağla şimdi ağla kendi haline ağla ağla şimdi ağla kendi haline ağla.