Ben bir Yakub idim,
kendi halimde,
Mevla’nın ismi var idi dilimde,
Aldırdım Yusuf’u Kenan ilinde,
Ağlar Yakub ağlar
Yusufum deyu.
Kaybettim Yusuf’u Kenan ilinde,
Ağlar Yakub ağlar
Yusuf’um deyu.
Akardı Yakub’un gözünün yaşı,
“Ah !” çektikçe eritir dağları taşı,
Yusuf’u kuyuya attı kardeşi,
Ağlar Yakub ağlar
Yusuf’um deyu.
Attılar kuyuya şehit kastına,
Cebrail yetişti Mevla dostuna,
İhlâs ile çıktı suyun üstüne,
Ağlar Yakub ağlar
Yusuf’um deyu.
Yusuf’un gömleğin al kan ettiler
Kurtlar yedi diye bühtan ettiler
Yusuf’u götürüp bilmem nettiler
Ağlar Yakub ağlar
Yusuf’um deyu.
Kenan’ın kurtları toplanıp geldi,
Biz yemedik diye içtiler andı,
Yakub’un feryadı arşa dayandı,
Ağlar Yakub ağlar
Yusuf’um deyu.
Bu eser Ağlar Yakup Ağlar ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
