Kim ola sevmeye bu vechile sen mâhıveşi Türk ve Kürd ve Acem ve Hind bilir bunu ki,
sen,
Hâşimî’sin,
Arabî’sin,
Medenî’sin,
Kureşî Sensin ol Pişt-ü-penah melek-ü-ins-ü-peri Enbiyânın güzeli sevgilisi hûb-ü-hoşî Parmağından akıtıp âb-ı revân bahş-ı revân,
Nice yüzbin kişiden ref idiser sen ateşi Sen emîre kul olan,
her ne kadar müdbir ise,
Bende-i makbil olur misl-i Bilâl-i Habeşî Dîk-i hikmetde pişirdi çü seni Sevgili Hak.
Cibril olsa,
nola matbahının himyekeşî Üzülür ırkı Ebû Cehl gibi ebter olur.
Sen Ebü’l-Kâsım ile her kim iderse güreşi Veddûhâ virdine vel-leyl okuram sümbülüne,
Rûşenî virdin okur külle gadât-in ve ‘aşi
Bu eser Çün Doğup Tuttu ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
