Ağlar Yakup

Ben bir Yakup idim kendi halimde Mevla’mın ismi vardır dilimde Aldırdım Yusuf’u Kenan ilinde ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu ah yavrum deyu

Yusuf’um hocada okumaz oldu anın bülbül dili şakımaz oldu Alnındaki nura bakılmaz oldu ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu ah yavrum deyu

Bir dertli bulsam da derdime yansam yandım hasretine bağrım dağlasam Yusuf’un cemalin bir daha görsem ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu ah yavrum deyu

Yusuf’un gömleğin al kan ettiler kurtlar yedi diye bühtan ettiler Yusuf’u götürüp bilmem nettiler ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu ah yavrum deyu

Attılar kuyuya şehit kastına Cebrail yetişti Rabbin dostuna İhlâs ile çıktı suyun üstüne ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu ah yavrum deyu

Kenan’ın kurtları cem olup geldi biz yemedik diye içtiler andı Yakub’un feryadı Arşa dayandı ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu ah yavrum deyu