Ben bir Yakup idim kendi halimde Mevla’mın ismi vardır dilimde Aldırdım Yusuf’u Kenan ilinde ağlar
Yakub ağlar
Yusuf’um deyu ah yavrum deyu
Yusuf’um hocada okumaz oldu anın bülbül dili şakımaz oldu Alnındaki nura bakılmaz oldu ağlar
Yakub ağlar
Yusuf’um deyu ah yavrum deyu
Bir dertli bulsam da derdime yansam yandım hasretine bağrım dağlasam Yusuf’un cemalin bir daha görsem ağlar
Yakub ağlar
Yusuf’um deyu ah yavrum deyu
Yusuf’un gömleğin al kan ettiler kurtlar yedi diye bühtan ettiler
Yusuf’u götürüp bilmem nettiler ağlar
Yakub ağlar
Yusuf’um deyu ah yavrum deyu
Attılar kuyuya şehit kastına Cebrail yetişti Rabbin dostuna İhlâs ile çıktı suyun üstüne ağlar
Yakub ağlar
Yusuf’um deyu ah yavrum deyu
Kenan’ın kurtları cem olup geldi biz yemedik diye içtiler andı Yakub’un feryadı Arşa dayandı ağlar
Yakub ağlar
Yusuf’um deyu ah yavrum deyu
Bu eser Ağlar Yakup ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
