Yolcu

Giyip yokluk elbiselerini Ateşlerde yandık Geçtik aşkın en derin denizinden Çöle ve suya bir daha bakıp Kervana katılıp yol alanlardandık Gizlenip sır olduk sonra Zaman durdu kayboldu mekân Her yanımız tenha bir bahçe Kimse göremedi bizi aynada O’ndan başka O’ndan başka Olmak zor yanmaksa daha ötesiydi Dikenli bir tarla diyerek Ağular içtik şifa niyetine Soyunup dünya giysilerinden Giydik kefenlerimizi Hal böyleyken böyleydi işte Anlamazdı akıl hiçbir vakit Takdirin ince işlerini Bu yüzden bir gül goncası olup Açtık yârin bahçesinde İnceden ince bir yoldu bu Bu yüzden biz yani hepimiz Kuşanıp Yunus’un hallerini Yeni bir vakte erdik Melamet neşvesiyle Bayram oldu her günümüz Takdirin işleri böyledir işte İnceden daha ince Güzelden daha güzel Ne yapsa ne söylese Hepsi yerli yerinde Biz onu böyle bilip böyle sevdik Aşkın en tenha saatlerinde Sonra yanıp kül olduk ama O bir nefesle yeniden dirilip Bir daha baktık aynaya Suret yok mana vardı O’na baktık bir daha Bir daha yeniden var olduk