Bana Allahım Yeter

Hangi divane gider de dermanı halkta arar teşne olan çöle değil elbet ummana dalar Sevgiliden gelir elbet başa gelen her yarar gayrısın neyleyeyim ben bana Allahım yeter Her kişinin harcı değil el açıp Allah demek manevi kilit vurulur kimde yoksa bir emek Kim gönülden yalvardı da demedi Allah Lebbeyk gayrısın neyleyeyim ben bana Allahım yeter Şifa sensin deva sensin neyleyim Lokman’ları ne gün bildim ne de gece sensiz geçen anları Nerde devrin sultanları Karun’ları Haman’ları gayrısın neyleyeyim ben bana Allahım yeter Fani olmaz “la” dan geçip “illa” da duran kişi zat-ı Hak’ta yok olanın baki olmaktır kişi “Ben” ve “biz” den azad olan hem bulur varlık aşı gayrısın neyleyeyim ben bana Allahım yeter