Ey Gönül Bakma Cihane

Ey gönül bakma cihâne Gün gelir seyran gider Durma ağla gözlerim gel Bu kafesten can gider..


Sağlığı sen bil ganimet Gönlünü ezkâre ver Çağrılır kabre girersin
Sonra şu meydan gider..


Sıdk ile Allah’a kul ol Mâl ü dünya fitnedir
Bir kefen giyip gidersin
Servet ü sâman gider..


Uyma gel ehl-i zamana Çokça sohbet eyleme Çünkü onlar ehl-i hakka Her cihetle yân gider..


Cümle halk ehl-i seferdir
Devr-i Âdemden beri Pençe-i mevte takılmış Günde bin kervan gider..


Hazır ol mevte Kelâmî Gâfil olma bir nefes Dost gider,
düşman gider Ağyâr gider,
ihvan gider…