Gönül

Ha demeden hayran olur Bir dem gelir şadan olur Bir dem gelir giryan olur Bir dem sanasın kış gibi Şol zemheri olmuş gibi Bir dem beşaretden doğar Hoş bağ ile bostan olur Bir dem gelir söyleyemez
Bir sözü şerh eyleyemez
Bir dem dilinden dür döker Dertlilere derman olur Bir dem çıkar arş üzere Bir dem iner taht-es-sera Bir dem sanasın katredir
Bir dem taşar umman olur Bir dem cehaletde kalır Hiç nesneyi bilmez olur Bir dem dalar hikmetlere Calinus u Lokman olur Bir dem dev olur ya peri Viraneler olur yeri Bir dem uçar Belkıs ile Sultan-ı ins ü can olur Bir dem varır mescidlere Yüz sürer anda yerlere Bir dem varır deyre girer İncil okur ruhban olur Bir dem gelir İsa gibi Ölmüşleri diri kılar
Bir dem girer kibr evine Fir’avn ile Haman olur Bir dem döner Cebrail’e Rahmet saçar her mahfile Bir dem gelir gümrah olur Miskin Yunus hayran olur