Seyrettim Muhammed'i

Çiçek açan ağaca düşen yağmur gibi düştün gönlüme.
Mevlanın tabiat tablosuna rengârenk çiçekler taşır gibi düşer ya baharın ilk yağmurları.
İşte öyle seni her anışımda kalbimde tarif olmaz duygular uyanır.
Öyle çiçek açar gönlümde seni görmek arzusu.
Hayalini dahi kuramadan seyrederim seni gönül bahçesine nurlar saçarken.
Ey sevgililer sevgilisi.
Mana ol,
aşk ol,
hasret ol da gel bana.
Ey Mahmud yıldızlar adedince selam olsun sana.
Ağaçların yaprakları adedince selam olsun sana.
Sonsuz nurun gibi sonsuz selam olsun sana.
Seyrettim Muhammed’i doğmuş nurlar içinde Yer-ü gök ruşen oldu söyler kundak içinde

Doğuran ana hayran melekler eder bayram Hakkın didarın seyran eyler kundak içinde

Gökten iner melekler
üstüne nurlar saçarlar
Ümmet için dilekler eyler kundak içinde

Adın koymuşlar
Ahmed ezeldendir
Muhammed Ümmeti için minnet eyler kundak içinde

Sürmelemiş gözünü Hakk’a vermiş özünü Muhammed’in yüzünü göster mahşer yerinde