Cür’a-i sahbâ-yı zâtı nûş edip temkîn bulan Âfitâb olan gönül telvîn-i meh-veş neylesin ‘Ârifin esrârı settâr olduğun etme ‘aceb Tan eder zâhid dinilen dîv-i serkeş neylesin Âdem’in vechinde Hakk’ı görmedi İblîs la’în Sûretâ gördü ki bir şekl-i münakkaş neylesin Cân Niyâzî ehl-i ‘aşka nâzikâne va’z ider Ehl-i nefs olan işitmez dil-i müşevveş neylesin
