Badı Saba

Seher vaktinde güller açılıp bülbül figân eyler Bu hâli anlara bâd-ı sabâ-yı câvidân eyler Gözün görmez velî yoksa o vech-i bî-nihânın kim O mahbûbun cemâlin kangı şeydir ki nihân eyler Gönül mihrâbıdır ebrûları yârın sücûd et kim Bu secde âşıkânın yerlerin hep lâ-mekân eyler Teveccüh eyleyip ihlâs ile yâra mukârin ol Teveccühsüz olan dil kanda yâra iktirân eyler Cefâ vü cevrine yârın tahammül eyleyip râm ol Ola kim kahr u lutfun perdesiyle imtihân eyler Fenâ ol ey gönül fânîliğin ahvâlin öğren kim Fenâ olanların cânı bekâyı âşiyân eyler Hulûsî dildeki esrârını elden nihân tut kim Seni sevdâsı yârın sonra halka dâsitân eyler