Çanakkale içinde aynalı çarşı ana ben gidiyom düşmana karşı of gençliğim eyvah Kanlı libasın kefendir sana vurulup tertemiz alnından uzanmış yatıyor Bir hilâl uğruna,
yâ Rab,
ne güneşler batıyor Ey,
bu topraklar için toprağa düşmüş,
asker Gökten ecdad inerek öpse o pak alnı değer.
Ne büyüksün ki kanın kurtarıyor Tevhidi Bedr’in arslanları ancak,
bu kadar şanlı idi.
Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın? “Gömelim gel seni tarihe” desem,
sığmazsın.
Herc ü merc ettiğin edvara da yetmez o kitâb… Seni ancak ebediyyetler eder istîâb.
“Bu,
taşındır” diyerek Kâbe’yi diksem başına; Ruhumun vahyini duysam da geçirsem taşına; Tüllenen mağribi,
akşamları sarsam yarana… Yine bir şey yapabildim diyemem hâtırana.
Sen ki,
İslâm’ı kuşatmış,
boğuyorken hüsran,
O demir çemberi göğsünde kırıp parçaladın; Sen ki,
asara gömülsen taşacaksın… Heyhât! Sana gelmez bu ufuklar,
seni almaz bu cihat… Ey şehid oğlu şehid,
isteme benden makber,
Sana aguşunu açmış duruyor Peygamber.
Çanakkale içinde vurdular beni Ölmeden mezara koydular beni of gençliğim eyvah
Bu eser Çanakkale İçinde ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
