Kerbela

Diller seni nasıl ansın bu acıya kim dayansın gönülden gitmeyen ahsın yürekler yakan Kerbela Şehit oldu can Hüseyin Fatıma’nın gülü idin can verirken Allah dedin Kerbela’da Kerbela’da Hiç gülmedi senin yüzün sende yeşerdi hep hüzün kana doymadı ki gözün yürekler yakan Kerbela Şehit oldu can Hüseyin Fatıma’nın gülü idin can verirken Allah dedin Kerbela’da Kerbela’da Mezar oldu Hüseyin’e uyan da bak şu haline gel artık gel sen kendine yürekler yakan Kerbela Şehit oldu can Hüseyin Fatıma’nın gülü idin can verirken Allah dedin Kerbela’da Kerbela’da Bedenden ayırdın başı akıttın gözlerden yaşı zehir ettin tatlı aşı yürekler yakan Kerbela Şehit oldu can Hüseyin Fatıma’nın gülü idin can verirken Allah dedin Kerbela’da Kerbela’da Diller seni nasıl ansın bu acıya kim dayansın gönülden gitmeyen ahsın yürekler yakan Kerbela Şehit oldu can Hüseyin Fatıma’nın gülü idin can verirken Allah dedin Kerbela’da Kerbela’da