Sana bir Macunı Nafi Öğredeyim

Sana bir ma’cûn-ı nâfi’ öğredeyim sâlikâ Anı her kim yir ise görmeyiser renc ü ‘anâ

Gerçi her derde devâ virmiş Hudâ lâkin begim Yok-durur anın gibi dünyâda kuvvetli devâ

Bir kişi ‘ömründe bir kerre yise bulur necât Sâlim olur her belâdan hîç ‘azâb olmaz ana

Gice gündüz turmayub her dem diyen ‘âşıklara Bil hayât-ı sermediyye bahş ider Bârî Hudâ

Hem ider rûhı telezzüz anı iksâr idenin Gönüne deryâ gibi ‘ışk toluben bulur safâ

Ol olur Hakk’ın enîsi Hak olur ana celîs ‘Akıbet eyler o ma’cûn anı Hakka âşinâ

Bil ki ma’cûn didiğim tevhîd-i Yezdândır benim Semm ile tiryâkdan olmuşdur mürekkeb dinle hâ

Semm-i nefy’ isbât dahi hem sâlike tiryâkdır Sâlike ma’cûn-ı müshildir virir kalbe cilâ

Anı bir kez dise kâfir mü’min olur şübhesiz Rûz u şeb meşgul olan ana velî olmaz mı yâ

Anı iksâr eyle Kuddûsî gice gündüz hemân Olmasun ‘ömr-i ‘azîzin hâb-ı gafletle hebâ Ahmed Kuddusi