Zihi Şirin Hulu Dilber

Zihi şîrîn hulu dilber ki bu dem durağı cânda Cân evini ala çün dost hemen özü sığar onda Cân içinde dostu bulan ayruk yerde ne istesin Onu taşra soranların ömrü geçti perakende Onun kim aşkı gözgüsü kendüde gösterir bizi Gönül esrük Hak’a âşık esir olmuş bu dermânde Onu bana sorar isen yönüm dostdan yana benim Her ne hâlde yürür isem mihrim arta durur günde Bu sûrette kim var dahi yönün ayruk yana döner Benim varlığım dost aldı eserimdir kalan bunda Onu bana soranlara nice nişân aydıvirem Diliyle kim aydıbile bu aşkın durağı kanda Zihi kim İlahî devlet kime yoldaş olur ise Ki dost ile sürdü ömrü bu arada bu mekânda Dosttan yana giden kişi kendiliğin koyasıdır Dünya tuta gelen herif geçmeyiser bu divânda Nice şîrîn durur gel gör ki kocalar yiğit olur Esrikliği ayılmadan ne şûr eder bu meydânda Yunus gel gör âşıkları nice yavu varıp durur Dünyâ-âhret elden koyup ne verende ne alanda