Ey ! Engeli azimle,
engelleyen kardeşim,
Hayatını,
irfanla dengeleyen kardeşim,
Sende varken bu yürek,
bu cesaret,
bu emek; İçime hiç sinmiyor,
sana “engelli” demek.
İnsanlar zaman zaman,
gaflet ile doluyor; Bu nedenle kalbini,
incitenler oluyor.
İçimden geçiyorken,
senden özür dilemek; Çok zoruma gidiyor,
sana “engelli” demek.
Engel; ne göz,
ne kulak,
ne bacak,
ne de kolda; Gönüllere engel yok,
Allah’a giden yolda.
Senden ibret almalı,
dünya edepten yana; Senin vakur duruşun,
mesajdır anlayana.
Mesajı almayanlar,
derdin olmasın senin; Bir dakika sonrası,
belli değil kimsenin.
Bilirsin ya..
İnsanlar,
düşündüğü kadardır; Mühürlenmiş kalplere,
anlatacak ne vardır? Milletler kuşanırken,
bunca nefret ve kini,
Sende bulmalı beşer,
insanlık târifini.
Ne kadar da yanılmış,
sana “engelli” diyen; Oysa..Özgür düşünmek,
bana senin hediyen.
Ey ! Barış sevdalısı,
Ey ! Sabır âbidesi; Ey ! Sessiz çığlıkların,
Arş’a yükselen sesi.
Kan damlıyor altından,
dünya denen kafesin,
Ne olur..Duâlarla bezensin her nefesin.
Biliyorum..Melekler,
sana yakın duruyor,
Bu dünya vebâlinden,
seni Allah koruyor.
Kimbilir..Ne yücedir,
cennetlerdeki yerin; Kâşâneler,
saraylar ve zümrüt bahçelerin.
Orada berabersin,
gönül verdiklerinle; Ana,
baba,
eş,
kardeş,
bütün sevdiklerinle.
Ey ! Peygamber komşusu,
sözde “engelli” insan; Rütbeni anlatacak,
ne kalem var,
ne lisan.
Kimsenin haddi değil,
sana “engelli” demek; Çünkü senin misyonun,
engeli engellemek.
Bu eser İçime Hiç Sinmiyor Sana Engelli Demek ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
