Çıksın diye,
adımız tek “çağdaş”a; Kur’ân’sız bir İslâm aradık hâşâ.
Ayaklar ne yapsın,
şuursuz başa? Bize biraz,
hidâyet ver Yâ Rabbî.
Kanımız bulandı,
kalpte kibirden; Yüzler kızarmıyor,
tendeki kirden,
Kırkı aldık..
Biri çaldık fakirden; Bize biraz,
fazîlet ver Yâ Rabbî.
Uygun buldu,
iblis bizi dişine; Parfüm döktü,
şuuraltı leşine,
Takıldık bir; ‘cinselliğin’ peşine,
Bize biraz,
utanma ver Yâ Rabbî.
Kadına zil takıp,
sahneye saldık,
Kadehler kaldırıp,
seyrine daldık,
İffeti; nasıl da hafife aldık.
Bize biraz,
ciddiyet ver Yâ Rabbî.
Kırdık..
Azarladık,
ana babayı,
Evlâda gelince,
aldık sopayı,
Hamurda kalmadı,
edebin payı; Bize biraz,
merhamet ver Yâ Rabbî.
Komşu kapısından,
geçemez olduk,
Bir hatır kahvesi,
içemez olduk,
Dosta sırrımızı,
açamaz olduk; Bize biraz,
ferâset ver Yâ Rabbî.
Bir gaflet ki; uzun söze ne gerek,
Âyetlerle alay ettik gülerek.
Yasakları deldik..
Hem de bilerek; Bize biraz,
basîret ver Yâ Rabbî.
Günden güne,
bozulmada neslimiz,
Çoluk çocuk,
bir ekrana teslimiz Korkumuzdan,
cür’et aldı nefsimiz; Bize biraz,
cesâret ver Yâ Rabbî.
Bu eser Ver Ya Rabbi ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
