Bir Daha Düşün

Kendin için,
bir mahkeme kursan da; Nefsinden,
ne kadar uzak dursan da; Her celseyi,
vicdanına sorsan da; Hükmünü vermeden,
bir daha düşün.


Ahlâk reddederken,
mîras reddini,
İnkâr ediyorsan,
hâlâ ceddini; Aslına duyduğun,
bu nefret,
kini; “Ben insanım” derken,
bir daha düşün.


Elinde mey tası,
dilinde nifak; Kalbinde şeytanla,
binbir ittifak; Sökmediyse hâlâ,
cehlinde şafak; Dalâlet ne demek? Bir daha düşün.


Niyetinde varsa,
Kur’ân’a cür’et; Bir kısmını kabul,
bir kısmını red.
Sana vermiyorsa,
ölüm de ibret; Mahşer kimliğini,
bir daha düşün.


Hasedin..
Edepten,
hayâdan çoksa; Kardeşin karnı aç,
seninki toksa; Hele günlüğünde,
namaz da yoksa; “Müslümanım!” derken,
bir daha düşün.


Ne kılıç,
ne kalkan,
ne zırha güven; Mîzan’da kurtulur,
nefsini döven.
Bil ki; seni sana,
şeytandır
öven; “Kalbim temiz” derken,
bir daha düşün.


Kalmamış modanın,
iz’ân ölçüsü; Ne giysiler gördüm; şehvet dürtüsü.
İffet değil midir,
insanın süsü? Çağdaşlık bu mudur? Bir daha düşün.


Fal,
büyü,
cin değil,
kurtuluş Hakk´ta,
Aradığın huzur; Nâs’ta,
Felâk’ta.
Gel şu hezeyanı,
artık bırak da; ‘Müşrik’ kime denir ? Bir daha düşün.


Aç kalsan… Dönüp de,
hüsrana bakma Ne can,
ne cânânı,
âhirde yakma.
“Kazandım” deyip de,
yediğin lokma; Haram mı,
helâl mİ? Bir daha düşün.


Nereye akıyor,
bu insan seli? Gerçeği görmeyen; ya kör,
ya deli.
Dünyada sabırdır,
cennet bedeli; Değer mi,
değmez mi? Bir daha düşün.


Akla kara,
bir yürekte barınmaz,
Secde yoksa,
kibir kiri arınmaz.
Hele îmân,
kolay kolay korunmaz; Bunları bir daha,
bir daha düşün.


Düşmezdin..
Dengeyi,
ilimle kursan,
Kur’ân mihengine,
aklını vursan.
Yoksa..
Her doğruya,
‘ifrat! ’ diyorsan; Bir daha..
Bir daha… Bir daha düşün.